Neredeyse 10 yıllık arayış: Egypt Old Kingdom'dan Next Run'a

13 yıldan fazla süredir Clarus Victoria markası altında strateji oyunları yapıyorum.

2015'ten bu yana Clarus Victoria oyunları kendi kitlesini ve takdirini buldu.

Eski Mısır ve Antik Çağ üzerine tarihsel, hikâye odaklı stratejiler 'mavi okyanus'ta - neredeyse rekabetin olmadığı ama talebin istikrarlı olduğu bir nişte yer aldı.

Oyunlara Mısırbilimci danışmanlar katıldı; bu yüzden projeler özellikle tarihsel doğruluk meraklıları tarafından değer gördü. Zirvede ekip, dış uzmanlar ve yakın gönüllülerle birlikte 20-30 kişiye ulaştı.

2018'de Egypt: Old Kingdom çıkana kadar her şey yolundaydı. Ama sonra sadece devam oyunları basmanın doğru yol olmadığına karar verdim.

Mali sonuçlar

Aşağıda yıllara göre satış rakamları, oyunlarımıza olan ilginin nasıl arttığını gösteriyor:

Steam, brüt, kesinti öncesi

Steam toplamda 1,4 milyon dolardan fazla getirdi. Apple yaklaşık %24,3 daha ekledi. Diğer mağazalarla birlikte toplamda yaklaşık 2 milyon dolar; dünya çapında 600 binden fazla kopya satıldı.

Oyunların eksikleri

Başarılara rağmen temel sınırlamalar birikti:

Yönün belirlenmesi

Bu sorularla daha Predynastic Egypt geliştirilirken ilgilenmeye başladım. Diğer oyunları daha derinlemesine inceledim ve benzer sorunlarla nasıl başa çıktıklarına baktım. Fark ettim ki bilgisayar ve masa üstü stratejileri, RPG'ler ve simülasyonlar aslında aynı ilkeleri kullanıyor, sadece farklı mekaniklerle sunuyor.

GURPS ve Savage Worlds gibi evrensel masa üstü sistemlerle tanıştığımda bu ilkelerin neredeyse sonsuza kadar ölçeklenebileceğini gördüm.

Gelecekteki oyunların nasıl olması gerektiği ve ne kadar çok imkânın hâlâ kullanılmadan durduğu netleşti. Bu yöne odaklanmaya karar verdim.

O zamandan beri deneylere başladım. Hatta Egypt: Old Kingdom'ı bile daha büyük bir şeylerin hayaliyle yaptım. Bazı fikirler orada bile yer buldu; örneğin haritadaki aslanlar veya lanetli topraklar gibi nesneler.

İdeal ve evrensel oyunlar

Tarihsel stratejilerin başarısından sonra yeni fikirleri uygulamaya koyuldum. TRIZ metodolojisinden 'İdeal Nihai Sonuç' kavramını ideal bilgisayar oyunu yaratma olarak tanımladım.

İdeal oyun - insanın istediği kişi olabildiği, istediğini yapabildiği ve gerçeklikten ayırt edilemeyen bir dünyada yaşayabildiği oyundur. Ama tüm gerekli teknolojilerin henüz mevcut olmadığını biliyordum. O halde bu yöne doğru ilerlemek gerekiyordu.

İdeal oyuna giden yolda önemli bir aşama evrensel oyundur. Görevi daha basit: tek kurallar çerçevesinde türleri, evrenleri, ölçekleri ve rolleri özgürce birleştirebileceğiniz mekanikler yaratmak.

Oyun analizleri, bunun daha önce denendiğini ama evrenselliğin her zaman eksik kaldığını gösterdi (Cultist Simulator iyi bir örnek).

Benim fikrim basit bir sorudan doğdu: ya oyunu, oyuncu ile oyun dünyasının 'oyun diliyle' iletişimi olarak düşünürsek? Harflerden kelimeler, kelimelerden sonsuz sayıda cümle oluştuğu gibi, bu 'oyun tuğlalarından' da çeşit çeşit oyun durumları kurulabilir. Hazır senaryolarla değil, onları birleştirmeye izin veren kurallarla.

Deneyler

Böylece evrensellik yönünde deneyler başladı. Önce 'kâğıt üzerinde' hesaplar, sonra programcılar ve sanatçılar için görevler. 2018-2022 arasında birkaç proje üzerinde çalıştım: Egypt New Kingdom, Primal Australia, Population, Adaptarium, Rome. Ama her biri durdu: evrenselleştirme girişimleri çıkmaza giriyor ve oynanış sıkıcı hale geliyordu.

Tüm ekip üyeleri bu deneylere dahil olmadı, daha sonra kaynak eksikliği de eklendi. Yavaş yavaş ekip dağıldı.

Son yıllarda (2021-2025) tek başıma çalıştım. Bu süreci çok yavaşlattı ama bana her şey üzerinde tam kontrol verdi - kod mimarisinden oyun tasarımı ayrıntılarına. Ancak deneyler defalarca çıkmaza girdi: projeler ya donduruldu ya da çöpe atıldı. Bazen evrensellik fikri ulaşılamaz görünüyordu - sonuçta GURPS yazarları bile kendi sistemlerini bilgisayara başarılı şekilde aktaramamıştı.

Tüm deneylerden yalnızca Flint Age (2022) yayımlandı. Köşeli, hantal bir oyundu ama benim için önemli bir dönüm noktasıydı.

Ondan ve birkaç donmuş projeden sonra anladım ki tarihsel strateji türü kendi içinde sınırlayıcıydı. Tamamen farklı bir şey denedim - ve süreç nihayet ilerledi. Böylece Next Run doğdu.

Next Run

Next Run, tüm bu süre boyunca peşinde olduğum ilkeleri hayata geçirmemi sağladı. Tam da burada evrenselliğin temellerini atabildim:

Next Run henüz tam anlamıyla evrensel bir oyun değil, ama ona doğru büyük bir adım. Ayrıca oyuncuların en çok eleştirdiği sorunu - tekrar oynanabilirliği - çözüyor.

Oyuncular şimdi neleri deneyebilir?

Ücretsiz demo sürümünde üç sınıf mevcut - Savaşçı, Büyücü ve Zanaatkâr. Her biri kendi tarzını açığa çıkarıyor: doğrudan güç ve sihirden, eşyaları geliştirme ve üretime dayalı daha düşünceli bir oynanışa kadar. Demo, Cehennem'in üçüncü dalgasına kadar sürüyor ve oyunun ne olduğunu iyi gösteriyor.

Tam sürümde daha fazlası olacak: tüm 7 sınıf, sekizinci ve son dalgaya kadar oynanış, farklı zafer yolları (askerî, büyü, zanaatkârlık vb.) ve ayrıca serbest gelişim için kumhavuzu.

İleriye bakış

Next Run sadece ilk adım. Şimdi eski evrenlere geri dönmek mümkün, ama tamamen yeni bir seviyede.

Örneğin Orta Krallık Mısır'ı üzerine yapılacak bir stratejide soyut 'işçiler' yerine isimli karakterler olacak: vezirler, generaller, firavunlar. Becerileri, maiyetleri, teçhizatları olacak. Hastalanabilecek, ölebilecekler. Ordular - susuzluktan çölde yok olabilecek.

Nil'in kolonizasyonu soyut değil, çok yönlü bir görev olacak: aynı anda birçok sorunu çözmek gerekecek. Bir inşaatçı grubu, belirli bir kral için mimar yönetiminde piramit inşa edecek. Olaylar, haritanın bir parçası olarak oyuna entegre edilecek. Farklı karakterler ve halklar olarak oynayabileceksiniz.

Bunun mümkün olması için oyun kolayca genişleyebilmeli, hızla tonlarca yeni içerik eklenebilmeli. Artık bu imkân var. Evrensellik, sadece oyunu genişleten değil, onu yeni bir seviyeye çıkaran içerik oluşturmayı sağlıyor.

İşte buna doğru ilerliyordum.