Prawie 10 lat poszukiwań: od Egypt Old Kingdom do Next Run

Od ponad 13 lat tworzę strategie pod marką Clarus Victoria.

Od 2015 roku gry studia Clarus Victoria znalazły swoją publiczność i uznanie.

Historyczne, fabularne strategie o starożytnym Egipcie i antyku okazały się 'błękitnym oceanem' - niszą, w której niemal nie było konkurencji, a popyt pozostawał stabilny.

W tworzeniu gier uczestniczyli konsultanci-egiptolodzy, za co projekty były szczególnie cenione przez miłośników historycznej rzetelności. W szczytowym momencie zespół liczył 20–30 osób, z uwzględnieniem zewnętrznych specjalistów i zaprzyjaźnionych wolontariuszy.

Do 2018 roku, kiedy ukazał się Egypt: Old Kingdom, wszystko szło dobrze. Potem jednak uznałem, że samo produkowanie sequeli to nie ta droga.

Wyniki finansowe

Poniżej znajdują się roczne liczby sprzedaży pokazujące, jak rosło zainteresowanie naszymi grami:

Steam, przychód brutto, przed potrąceniami

Łącznie Steam przyniósł ponad 1,4 mln USD. Apple dodało kolejne ~24,3%. Razem z innymi sklepami - około 2 mln USD, za które gracze na całym świecie kupili ponad 600 tys. kopii.

Słabości gier

Mimo sukcesów nagromadziły się fundamentalne ograniczenia:

Wyznaczenie drogi

Rozwiązywaniem tych kwestii zająłem się jeszcze podczas prac nad Predynastic Egypt. Zacząłem głębiej badać inne gry i przyglądać się, jak radzą sobie z podobnymi wyzwaniami. Zauważyłem, że gry komputerowe i planszowe - strategie, RPG i symulacje - w istocie opierają się na tych samych zasadach, tylko wyrażonych w różnych mechanikach.

Gdy poznałem uniwersalne systemy planszowe, takie jak GURPS i Savage Worlds, zobaczyłem, jak te wspólne zasady mogą skalować się niemal bez granic.

Stało się jasne, jakie powinny być gry przyszłości i ile możliwości pozostaje niewykorzystanych. Postanowiłem skupić się na tym kierunku.

Od tego czasu rozpocząłem eksperymenty. Nawet Egypt: Old Kingdom robiłem już z myślą o czymś większym. Część pomysłów zmaterializowała się już tam, np. obiekty na mapie w rodzaju lwów czy przeklętych ziem.

Gra idealna i gra uniwersalna

Po sukcesach gier historycznych przeszedłem do realizacji nowych idei. 'Idealny wynik końcowy' (metodyka TRIZ) sformułowałem jako stworzenie idealnej gry komputerowej.

Gra idealna to taka, w której człowiek może być kim chce, robić co chce i żyć w świecie nieodróżnialnym od rzeczywistości. Rozumiałem jednak, że nie wszystkie potrzebne technologie już istnieją. Trzeba więc po prostu podążać w tym kierunku.

Po drodze do gry idealnej jest ważny etap - gra uniwersalna. Jej zadanie jest prostsze: stworzyć takie mechaniki, by w jednym zestawie reguł można było swobodnie łączyć gatunki, settingi, skale i role.

Analiza gier pokazała, że podejmowano już próby, lecz uniwersalność zawsze była niepełna (dobrym przykładem jest Cultist Simulator).

Mój pomysł zrodził się z prostego pytania: a co, jeśli grę potraktować jako dialog gracza i świata gry w 'języku gry'? Jak z liter składają się słowa, a ze słów - nieskończona liczba zdań, tak z tych 'klocków' mechanik można budować najróżniejsze sytuacje - nie według gotowych scenariuszy, lecz według reguł pozwalających je łączyć.

Eksperymenty

Tak zaczęły się eksperymenty w stronę uniwersalności. Najpierw - obliczenia 'na papierze', potem - zadania dla programistów i grafików. W latach 2018–2022 powstawało kilka projektów: Egypt New Kingdom, Primal Australia, Population, Adaptarium, Rome. Każdy jednak stawał w miejscu: próby uogólnienia wpadały w ślepe uliczki, a gameplay stawał się nieciekawy.

Nie wszyscy członkowie zespołu byli zaangażowani w eksperymenty, później doszły braki zasobów. Zespół stopniowo się rozpadł.

W ostatnich latach (2021–2025) pracowałem w pojedynkę. To bardzo spowalniało proces, ale dawało pełną kontrolę nad wszystkim - od architektury kodu po detale game designu. Mimo to eksperymenty wciąż grzęzły: jedne projekty zamrażano, inne lądowały w koszu. Czasem wydawało się, że sama idea uniwersalności jest nieosiągalna - wszak nawet autorom GURPS nie udało się skutecznie przenieść systemu na grunt komputerowy.

Ze wszystkich eksperymentów do premiery dotarło tylko Flint Age (2022). Wyszło 'kanciaste' i niewygodne, ale było dla mnie ważnym kamieniem milowym.

Po nim i kilku zamrożonych projektach zrozumiałem: sam gatunek historycznych strategii ogranicza. Spróbowałem zrobić coś zupełnie innego - i proces wreszcie ruszył. Tak pojawił się Next Run.

Next Run

Next Run pozwolił urzeczywistnić zasady, do których dążyłem przez cały ten czas. Właśnie tutaj udało się położyć fundamenty uniwersalności:

Next Run nie jest jeszcze w pełni grą uniwersalną, ale to duży krok w jej stronę. Rozwiązuje też to, za co wcześniej najbardziej mnie krytykowano - problem regrywalności.

Co gracze mogą sprawdzić już teraz

W darmowym demie dostępne są trzy klasy - Wojownik, Mag i Rzemieślnik. Każda odsłania własny styl: od bezpośredniej siły i magii po przemyślaną grę przez crafting i ulepszanie ekwipunku. Demo trwa do trzeciej fali Piekła i daje dobre wyobrażenie o tym, czym jest gra.

W pełnej wersji będzie więcej: wszystkie 7 klas, przejście do finałowej - ósmej fali, różne drogi do zwycięstwa (militarna, magiczna, rzemieślnicza itd.), a także piaskownica do swobodnego rozwoju.

Perspektywy

Next Run to dopiero pierwszy krok. Teraz można wrócić do starych settingów, ale na zupełnie nowym poziomie.

W przyszłej strategii o Egipcie Średniego Państwa zamiast abstrakcyjnych 'robotników' pojawią się postacie z imionami: wezyrowie, generałowie, faraonowie. Będą mieć umiejętności, świtę, ekwipunek. Mogą chorować i umierać. Armie - ginąć na pustyni z pragnienia.

Zagospodarowanie Nilu stanie się nie abstrakcyjnym, lecz szczegółowym zadaniem wymagającym jednoczesnego rozwiązywania wielu problemów. Oddział budowniczych pod wodzą Architekta wznosi piramidę dla konkretnego króla. Zdarzenia będą zintegrowane z grą jako część mapy. Grać będzie można różnymi postaciami i narodami.

Aby to wszystko było możliwe, gra musi łatwo się rozszerzać, by dało się szybko tworzyć tony nowej zawartości. I taka możliwość już się pojawiła. Uniwersalność pozwala tworzyć treści, które nie tylko poszerzają grę, lecz wynoszą ją na nowy poziom.

Do tego właśnie dążyłem.